Het monitoren van de biodiversiteit en het verhelpen van de oorzaken van bedreigende processen zijn inherent aan alle doelstellingen van de Belgische biodiversiteitsstrategie, en in het bijzonder aan de doelstellingen 1 en 2. Daarom moet er meer onderzoek worden gedaan naar monitoringmethoden en de ontwikkeling van biodiversiteitsindicatoren. Deze onderzoeksinspanningen moeten worden uitgevoerd in overleg en, indien mogelijk, in samenwerking met soortgelijke programma's die op Europees en internationaal niveau worden uitgevoerd, waarbij rekening moet worden gehouden met de biodiversiteitsdoelstellingen van Aichi en het SEBI-initiatief.

De definitie van nationale normen voor biodiversiteitsinventarissen en -monitoring aan de hand van een passende set gemeenschappelijke indicatoren (zie doelstelling 1) zal het mogelijk maken de vooruitgang die België heeft geboekt in de richting van de 2020-doelstelling te evalueren en te communiceren, en zal helpen om te voldoen aan de rapportageverplichtingen aan internationale instanties. Het zal ook een adaptief beheer van componenten van biodiversiteit mogelijk maken (met name met betrekking tot klimaatverandering), en om het beleid te versterken dat verband houdt met activiteiten en processen die de biodiversiteit bedreigen.