SAMENVATTING

De afgelopen decennia heeft de regering van Rwanda samen met milieubelanghebbenden onvermoeibaar gewerkt om lokale gemeenschappen te betrekken bij duurzame bescherming en beheer van beschermde gebieden. Om dat te bereiken zijn veel bewustmakingsprogramma's geïmplementeerd om kennis en vaardigheden te vergroten, positieve attitudes en gedrag te inspireren en leden van de gemeenschap te motiveren om natuurbeschermingspartners te worden. Er is echter een kloof in het begrijpen van de holistische impact van deze bewustmakingsprogramma's. Daarom werd deze studie uitgevoerd met als doel het niveau van bewustzijn, houding en participatie van de gemeenschap bij het ondersteunen van het behoud van biodiversiteit rond beschermde gebieden in Rwanda te beoordelen. De bemonsteringsmethode in twee fasen werd gebruikt; de eerste was om monstercellen te selecteren rond vijf beschermde gebieden (ANP, GMNP, NNP, Rugezi wetland en VNP), waar 66 van de 123 cellen werden geselecteerd. In de tweede fase werden 2.160 respondenten geselecteerd uit de geselecteerde cellen, d.w.z. 432 respondenten per beschermd gebied. Gegevens werden verzameld met behulp van een systematische vragenlijst ontwikkeld in CTO Software, en beschrijvende gegevensanalyse en statistische tests werden uitgevoerd met behulp van STATA.

Het niveau van bewustzijn, houding en participatie van de gemeenschap bij het ondersteunen van het behoud van biodiversiteit is over het algemeen laag in alle beschermde gebieden, maar relatief hoger in het VNP (10,185%) en lager in het wetland van Rugezi en het NNP (elk 6,713%). Het varieert per geslacht, leeftijdsgroepen, opleidingsniveau, leidinggevende positie en beroepscategorieën van respondenten; hoger bij mannen (10,87%) dan vrouwen (4,310%), hoger bij mensen van 34-49 jaar oud (10,847%) en lager bij mensen ouder dan 65 jaar (19,980%), hoger onder universitair afgestudeerden (40,909%) en lager onder mensen die geen formele opleiding hebben genoten (3,255%), hoger onder de werknemers van de lokale overheid en leraren (elk 50%), en lager onder boeren en kerkleiders (respectievelijk 6,216%, 0,00%).

Toekomstige bewustmakingsactiviteiten moeten prioriteit geven aan het gebruik van meer inclusieve communicatiemiddelen; zoals het overwegen van het gebruik van Kinyarwanda en interpersoonlijke communicatiebenaderingen. De boodschap moet technisch en wetenschappelijk relevant zijn om de kloof tussen vaardigheden en kennisoverdracht te overbruggen en zo de betrokkenheid van de gemeenschap en deelname aan de aanpak van natuurbeschermingskwesties op lokaal niveau te inspireren. Bovendien moet de inhoud van de bewustmakingscampagnes/-programma's worden afgestemd op een specifieke groep en moeten de belanghebbenden op het gebied van natuurbehoud interactieve communicatiemethoden gebruiken in plaats van push- en pull-methoden. Belanghebbenden op het gebied van natuurbehoud die het publiek bewust maken van het behoud van biodiversiteit, moeten nationale strategieën en prioriteiten raadplegen om programma's, projecten, activiteiten en portefeuilles te plannen en om duidelijke doelen te stellen voor een succesvol publiek bewustzijn in Rwanda met tastbare en meetbare kernprestatie-indicatoren.