Verschillende internationale verdragen richten zich op biodiversiteitskwesties: het Verdrag inzake biologische diversiteit (jaar van inwerkingtreding: 1993), het Verdrag inzake het behoud van trekkende soorten, het Verdrag inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten (1975), het Internationaal Verdrag inzake plantgenetische hulpbronnen voor voedsel en landbouw (2004), het Ramsar-verdrag inzake wetlands (1971), de Werelderfgoedconventie (1972) en de Internationale Plantenbeschermingsconventie (1952), de Internationale WH Commissie van Maling (1946).

Conventies met betrekking tot biodiversiteit zijn gericht op de uitvoering van acties op nationaal, regionaal en internationaal niveau om gedeelde doelstellingen van natuurbehoud en duurzaam gebruik te bereiken. Om hun doelstellingen te bereiken, hebben de verdragen een aantal complementaire benaderingen ontwikkeld (gebaseerd op locaties, soorten, genetische hulpbronnen en/of ecosystemen) en operationele instrumenten (bijv. werkprogramma's, handelsvergunningen en -certificaten, multilateraal systeem voor toegang en verdeling van voordelen, regionale overeenkomsten, locatielijsten, fondsen).