Drie vragen aan Egbert Jacquemyn, projectmedewerker Nagoya bij Vlaams Gewest 1.

Wat zijn de kansen en bedreigingen in je dagelijkse werk?

Als Vlaamse bevoegde autoriteit voor het Nagoya Protocol bevinden we ons nog steeds in de fase van een uitrol van de basisbeginselen van de ABS-wetgeving. Dit betekent ook dat de elementen waarover nog geen beslissing is genomen nog steeds openstaan voor discussie en beïnvloedbaar zijn (in de richting van ons eigen beleid). Dit vereist een actieve deelname aan verschillende fora en gestructureerd overleg met verschillende actoren en doelgroepen. De verschillen in de regionale uitrol zijn niet alleen een uitdaging, maar bieden ook inspiratie en begeleiding.

2. Hebben instanties zoals het Belgische nationale contactpunt voor het CBD, het Belgisch Biodiversiteitsplatform en/of de stuurgroepen Natuur/Biodiversiteit geholpen om deze problemen te overwinnen, en hoe?

We zijn dankbaar voor de groeiende betrokkenheid bij diverse CBD-gerelateerde thema's, geïnitieerd door het Belgische nationale contactpunt voor het CBD. Het NFP heeft ons allemaal door een grondige coördinatie geleid door middel van een intensief proces van rapportage, informatie-uitwisseling, netwerken en uitwisseling van expertise. Het Belgische Biodiversiteitsplatform en de stuurgroepen fungeren als een netwerk van thematische experts binnen en buiten de federale of regionale administraties. Dit heeft de uitwisseling van kennis versterkt en veel bijdragen hebben geleid tot een (nog meer wetenschappelijke) onderbouwing van standpunten.

3. Wat zijn uw wensen voor een interconnectie tussen biodiversiteitswetenschap en -beleid voor de toekomst, in de aanloop naar COP15 in Kunming?

In de nasleep van de Corona-crisis is duidelijk geworden dat de groeiende menselijke impact op ecosystemen en wilde soorten, in combinatie met de impact van de wereldwijde klimaatverandering, leidt tot een verzwakking van natuurlijke ecosystemen en de verspreiding van ziekteverwekkers vergemakkelijkt. Natuurbehoud en het herstel van beschadigde habitats zijn dus essentiële instrumenten voor het behoud van onze gezondheid en welzijn. Biodiversiteitswetenschapsbeleid moet dus de waarde van biodiversiteit weerspiegelen en de voordelen van de natuur benadrukken. Natuurbehoud gaat verder dan regio's en grenzen; een zeer luide oproep zou moeten gaan naar een effectieve integratie van biodiversiteit.